Counter Stick
ทุกอย่าง ต้องเดินหน้า สู้ๆครับ! Chon

[ไม่เชิงฟิคเท่าไหร่] Memories of BL

Go down

[ไม่เชิงฟิคเท่าไหร่] Memories of BL

ตั้งหัวข้อ by ThisIsNotMyID on Sat Oct 22, 2011 4:36 am

ไม่โกหก:

วันนี้ผมก็มาแต่งประวัติของตัวผมเองที่ผมไม่เคยนึกมาก่อน จึงต้องคิดสด ๆ ปนไปกับความซาดิสม์ (อิอิอิ...) ก็ลองแต่งดู บางคนที่อยู่ ThaiStickMan ก็อาจจะเคยอ่านแล้ว

บางคนอาจจะคิดว่า "ประวัติตัวละครมันควรจะไปอยู่ใน CStick Member ไม่ใช่เหรอ?" สำหรับผม ผมว่าไม่ เพราะว่าที่อยู่ใน CStick Member นั่นมัน Profile หรือ ข้อมูลตัวละคร ต่างหาก ไม่ใช่ประวัติตัวละคร (History)

ทำไมผมเอามาใส่ใน Stick Fiction อะเหรอ? ก็พอผมแต่งแล้ว มันจะออกแนวเป็นเรื่องเป็นราว มีการสนทนา มีการบรรยาย เหมือนกับฟิคชั่นมากกว่าประวัติแบบบรรยายในหนังสือ

เอาล่ะ เชิญอ่านได้ ติชมตามสบายเน่อ:

ประวัติเดิมเบื้องต้น:
ในสมัยตอนเด็ก ๆ ประมาณประถมปลาย...
BL นั้น ไม่ได้ซาดิสม์ไม่ได้ชอบโกหกและไม่ได้ชื่อว่า Bloody Liar
ที่จริงแล้ว BL นั้น มีชื่อเดิมว่า "Lovely Boy" หรือสั้น ๆ ว่า LB
พ่อแม่เขาทำงานอยู่ต่างประเทศ LB จึงอยู่บ้านเพียงลำพังโดยพ่อแม่ของเขาก็คอยส่งเงินที่ทำงานได้มาซึ่ง LB ต้องใช้ข้ามประเทศมาให้ตลอด...
เขาเป็นเด็กร่าเริงสดใส ขี้เล่น ซื่อสัตย์ และเป็นเด็กนิสัยดีโดยตลอด
...แต่ว่าข้อเสียของเขาคือ เขาเป็นเด็กอ่อนแอ...
เขาถูกเพื่อน ๆ แกล้งมาโดยตลอด ทั้งโดนล้อ ทั้งโดนทำร้ายร่างกาย ทั้งโดนหลอกให้เจอเรื่องไม่ดีบ่อย ๆ...
และเขามีเพียงเพื่อนคนเดียวที่ไว้ใจได้และเป็นเพื่อนสนิท... ขอใช้นาม(สมมติ)ว่า "A"
A นั้น LB สามารถระบายและไว้ใจได้ตลอด ซึ่งสัญญากันไว้ว่าจะเป็นเพื่อนที่ดีกันตลอดไป...

ประวัติหลักโศกนาตกรรม:
วันหนึ่งระหว่างที่เรียนวิชาศิลปะอยู่ที่โรงเรียน...
ครูสั่งให้ทุกคนทำอาหารที่แต่ละคนอยากทำ ซึ่งครูก็ติดธุระ จึงได้เพียงมอบหมายงาน เตรียมอุปกรณ์ของใช้ และเตือนนักเรียนเท่านั้น และไม่มีใครดูแลนักเรียนในห้อง
LB ก็ได้มุ่งมั่น ตั้งใจทำอาหารของตนเองอย่างเต็มที่
และสุดท้าย ด้วยความพยายามอย่างหนัก...
LB ก็ได้ทำเค้กสำเร็จเสร็จอย่างสมบูรณ์ ไม่มีใครทำอาหารอะไรได้ดีกว่าเขาแล้ว
แต่ว่าครูยังไม่อยู่ในห้อง...
จากนั้นเพื่อนอันธพาลกลุ่มหนึ่ง ก็มาหา LB เหมือนเดิม
"โอ้ว... เค้กนี่ดูดีนี่นา... แต่ยังต้องปรับปรุงอีกนิดนึงนะ"
"จริงง่ะ? ช่วยแนะให้หน่อยดิ" LB หลงกลสนิท
"เนี่ย... มันยังดูไม่ค่อยน่ากินซักเท่าไหร่.......
..............มันต้องเติมพริกไทยลงไปอีกเยอะ ๆ เลยล่ะ!!!!!!!!"
ทันใดนั้น เพื่อนคนนั้นก็นำพริกไทยมาโรยใส่เค้กที่ LB ทำ!!!
"รู้มั้ยล่ะเนี่ยว่า ถ้าจะให้เค้กอร่อยขึ้นน่ะ ต้องโรยพริกไทยด้วยน่ะ??? นี่แน่ะ ๆๆ!!!"
"หยุดนะ! เจ้าพวกบ้า!!!" LB ตะโกนไปใส่เจ้าเพื่อนอันธพาลเหล่านั้น แต่กลับไม่มีผล...
"อ้า... ค่อยดูน่ากินขึ้นมาหน่อย... อยากชิมดูมั้ยล่ะ???"
เมื่อพูดจบ ก็เอามือไปปาดเค้กแล้วเอาไปป้ายหน้าของ LB
"5555 อร่อยมั้ยล่ะฮ้ะ?????"
"เฮ้ย อย่าโรยแต่เค้กเดะ แล้วเจ้านี่มันจะได้รสชาติอย่างเต็มที่ได้ไง? เอาพริกไทยมาโรยหน้าเจ้านี่ด้วยสิ! นี่!!! โรย ๆๆ!!!"
"แค่นั้นน่ะ ยังไม่พอหรอก บีบซอสมะเขือเทศลงไปเลย ทั้งกับเค้ก ทั้งกับเจ้านี่เลย!!!"
แล้วจากนั้น หนึ่งในนั้นก็เอาชีสเค้กที่เพื่อนคนหนึ่งทำที่ไม่เกี่ยวข้องไป
"ย้ากกก ชิมนี่ซะ!!!"
โผละ!!!
ชีสเค้กที่ถูกปานั้น ไปเผละเข้าที่หน้าของ LB เต็ม ๆ...
"ไม่นะ!!! ชีสเค้กของชั้น!!!" เจ้าของชีสเค้กรีบวิ่งไปหาคนที่ปาชีสเค้กไป แต่กลับถูกถีบกระเด็นออกไป...
"เกะกะน่า! ออกไป!"
ผลัก!!
"นี่ ๆ หน้าของเจ้านี่ชักจะเลอะแล้วนะ อาบน้ำให้มันหน่อยดีกว่า!"
ฟู่...!!!
อันธพาลคนหนึ่งก็เปิดถุงแป้งทำอาหารและเทแป้งใส่ LB หมดทั้งถุง...
"หยุดนะ!!!" LB ตะโกนอีกครั้งโดยไม่มีใครช่วยอีกครั้ง...
"เฮ่ย... ทำไมสภาพถึงแย่ลงล่ะ? งั้นต้องถูสบู่ให้หน่อยแล้ว!!"
แล้วหลังจากนั้น เจ้าพวกอันธพาลก็นำส่วนประกอบอาหารทั้งหมดที่รวบรวมได้มาปาใส่ LB กันหมด
"พอได้แล้ว!!!" LB สะอื้นและกำลังจะร้องไห้
"สำหรับนายน่ะ ยังไม่พอหรอกน่า เอาไปอีก!!! นี่ ๆๆ!!!"
"ยอดมากเลย เจ้าขี้แย ดูสภาพนายสิ อย่างนี้ต้องให้รางวัลซะหน่อย!!!"
จากนั้น คนหนึ่งในอันธพาลก็เอากำปั้นไปทุบและขยี้เค้กของ LB จนสภาพเละเทะไปหมด...
เผละ!!!
"ไม่นะ!!!" LB ร้องไห้ลั่น
"ดูสิ.. ร้องไห้เลย... คงชอบสินะ งั้นก็แต่งหน้าให้มันหน่อยซิ!!!"
โผละ!!!
มีคนปาพายไปใส่หน้า LB จนเลอะไปหมด
"แต่งหน้าได้เยี่ยมมาก!!!"
"A... ช่วยชั้นที..." LB ครวญคราญ แต่ทว่า...
...A ที่เขาขอให้ช่วย กลับเป็นคนที่ปาพายไปใส่หน้าเขาซะเอง!!!
"อ๊ะ! ขอโทษนะ LB..." A ตอบไป
"A... เราสัญญากันแล้วนี่!!! ทำไมนายถึง...!?!" LB ถาม
"ชั้นเสียใจนะ LB... แต่ว่าถ้าชั้นไม่ทำ เจ้าอันธพาลนั่นมันจะแกล้งชั้นน่ะสิ... ขอโทษนะ..."
เผละ!!!
แล้วพายอีกอันหนึ่งก็โปะเข้าที่หน้าของ LB ด้วยมือของ A เอง...
"มิตรภาพต้องแตกกันแล้ววว!!! ฮ่าๆๆๆๆ" อันธพาลตอกย้ำ
'ไม่นะ... ทุกคนแกล้งชั้น... เห็นชั้นเป็นตัวตลก... หลอกลวงชั้น...
ทำไมต้องเป็นชั้น!?! ทำไม!?! ทำไม!?! ทำไม!?!?!'
สั้นสุดความคิดนั้น เสียงร้องไห้ของ LB ก็หยุดไป...
LB ลุกขึ้นแต่ก็ยังก้มหน้ามองพื้นอยู่...
"อ้าว... เจ้านี่... ถ้าทางมันจะอยากได้มากกว่านี้... เสียใจนะ... เพราะว่าในห้องนี้ไม่เหลืออะไรอีกแล้วล่ะ..."
"ทุกคน... หลอกชั้น..." LB กล่าวขึ้นมา
"หืม...?"
"ทุกคนหลอกชั้น... ชั้น... จะไม่ให้ใครหลอกชั้นได้อีกแล้ว..."
"อะไรของเจ้านี่เนี่ย...?"
"ชั้นจะไม่ให้ใครหลอกชั้นได้อีกแล้ว... เพราะชั้น... ชั้น..."
"เฮ้ย ๆ... เจ้านี่เป็นอะไรเนี่ย!?!"
ทันใดนั้นเอง... LB ก็เงยหน้าขึ้นด้วยตาเบิกโพลง

"เพราะชั้นจะเป็นคนหลอกทุกคนเอง!!!"

สิ้นสุดคำนั้น... LB ก็ได้คว้าปังตอที่อยู่โต๊ะทำอาหาร แล้วสับเข้าที่แขนของอันธพาลที่ใกล้ที่สุดจนขาด...
ฉัวะ!!!
"อ๊ากกกกกกก แขนชั้นนนนนนน"
"เฮ้ย เจ้านี่บ้าไปแล้ว!!!!!!!!!"
จากนั้น LB ก็คว้าไม้บี้แป้งมาฟาดเข้าที่หัวของอันธพาลอีกคน
โผละ!!!
หัวของอันธพาลคนนั้น ได้แหลกกระจุยจนไม่เหลือสภาพเดิมอีกต่อไป...
"เฮ้ย LB ใจเย็น ๆ นะ" เพื่อนคนหนึ่งที่ไม่ได้เป็นอันธพาลเข้าไปพูดให้ LB ใจเย็นลง แต่ทว่า... ผลที่ได้คือ...
ฉัวะ!!!!
เพื่อนคนนั้นก็ถูกตัดคอจนขาด...
"เฮ้ยยย คนนั้นไม่ได้มีส่วนร่วมเลยนะ ไปฆ่าเขาทำไม!?!?" เพื่อนอีกคนหนึ่งตะคอกถามกลับไป
"ชั้นไม่เชื่อพวกอีกแล้ว... นายจะหลอกชั้นสินะ... ชั้นจะไม่ให้พวกนายหลอกชั้นได้อีก!!!!" LB ตะโกนกลับไปด้วยดวงตาเบิกโพลง
"เฮ้ยยยย เผ่นนนนน"
เพื่อน ๆ ทุกคนพากันวิ่งหนีเพื่อนที่เป็นฆาตกรในห้องเพื่อหาทางรอดชีวิต
...แต่ก็ไม่มีใครสามารถหลุดพ้นจะชะตากรรมแห่งความตายที่จะมาถึงได้...
ฉึก!!!! โผละ!!! เผละ!!!!! ผัวะ!!!!! ฉัวะ!!!!!!
.............
สภาพของห้องเรียนในตอนนั้น เลอะไปด้วยเลือดกับซากศพของนักเรียนที่แหลกกระจุยไม่เหลือชิ้นดี... ไม่มีใครรอดพ้นจาก LB ได้... นอกจาก...
A...
"เหลือแค่นายคนเดียวแล้วสินะ..." LB พูดขึ้นมาและมองไปที่ A
"ไม่นะ... LB... ให้ชั้นรอดไปเถอะ..." A พูดกับ LB ด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ
"นายผิดสัญญากับชั้นไว้... นายหลอกชั้น..." LB พูดพร้อมกับเดินไปหา A
"ชั้นขอโทษนะ... ชั้นแค่... ไม่อยากให้อันธพาลพวกนั้นแกล้งชั้นอีก... ขอโทษจริง ๆ... ยกโทษให้ชั้นด้วยเถอะ... กลับมาเป็นเพื่อนกันเถอะ..." A กล่าวกับ LB
แล้ว LB ก็จับคอเสื้อของ A แล้วดึงขึ้น
"นายผิดสัญญา... นายหลอกชั้น... ชั้นจะไม่เชื่อใจใครอีกแล้ว... และอย่าได้เชื่อใจชั้นอีกด้วย... เพราะต่อไปนี้... ชั้น... จะโกหกพวกแกเอง!!!!!!"
ฉัวะ!!!!!!!!!!
สิ้นสุดประโยคนั้น หัวของ A ก็หลุดจากบ่าของเขา...
LB ก็ปล่อยตัวของ A ไปให้กระทบกับพื้นตามแรงโน้มถ่วง...
ตุบ...
"เหอะ!" หลังจากที่ LB ใช้ปังตอของเขาฟันคอของ A จนขาด ก็หันหลังให้กับศพนั้น
"อ้าว นักเรียน!!!!!! เกิดอะไรขึ้น!?!?!?!" ครูของพวกเขากลับมาจากธุระ แล้วพบกับการฆาตกรรมหมู่ที่สิ้นสุดลงด้วยเงื้อมมือของเด็กเพียงคนหนึ่ง
"เธอ!!!!! มาพบกับผอ.โรงเรียนนี้เดี๋ยวนี้เลยนะ!!!!!"

ประวัติส่งท้าย:
หลังจากโศกนาตกรรมฆาตกรรมหมู่นั้น ผลปรากฏคือ LB โดนไล่ออกจากโรงเรียน...
เมื่อ LB กลับมาถึงบ้าน เขาก็ได้มานั่งเปิดคอมใช้ไปเรื่อย ๆ... จนกระทั่งเขาได้รับอีเมลจากพ่อแม่ของเขาที่ทำงานอยู่ต่างประเทศ เขาจึงเปิดอีเมลนั้นมาอ่าน...
..........
'ไงจ๊ะลูก? ที่โรงเรียนเป็นยังไงบ้างเหรอจ๊ะ? อยู่กับเพื่อนสบายดีใช่มั้ย? ถ้าใช่ก็ดีใจด้วยนะ
พ่อกับแม่อยากให้ลูกมีความสุขกับชีวิตที่โรงเรียนของลูกเยอะ ๆ นะ ลูกจะได้ไม่เครียด
ที่พ่อกับแม่ไม่อยู่บ้าน ก็เครียดเหมือนกันเพราะเป็นห่วงว่าลูกจะเป็นยังไงบ้าง
และก็พ่อกับแม่ส่งเงินไปให้อีกแล้วนะ เดี๋ยวลูกคงจะได้รับใน 2-3 วันนี้ เอาไปใช้เป็นเงินค่าขนมกับค่าเรียนนะ ตั้งใจเรียนนะลูก
พิมพ์อีเมลกลับมาหาด้วยนะ พ่อกับแม่จะได้ไม่ต้องเป็นห่วง

-แม่'
..........
LB อ่านเสร็จ ก็นั่งนิ่งอยู่พรรคหนึ่ง... ก่อนที่เขา...
...จะแสยะยิ้มและลงมือพิมพ์อีเมลกลับไปหา...
'แม่ครับ ที่โรงเรียนสนุกมากเลยครับ มีแต่เพื่อน ๆ มาเล่นกับผมเยอะแยะเลย ผมก็เล่นกับพวกเขาอย่างสนุกสนานด้วยครับ
แม่ไม่ต้องห่วงนะครับ ผมตั้งใจเรียนดี จะเล่นกับเพื่อน ๆ ให้มาก ๆ และใช้ชีวิตที่โรงเรียนอย่างมีความสุขครับ

-LB'
..........
เมื่อสิ้นสุดการพิมพ์และส่งอีเมลนั้นกลับไปหาพ่อแม่ของเขา เขาก็หัวเราะอย่างบ้าคลั่งหน้าคอมพิวเตอร์ตรงหน้า
"หึหึ... หึหึหึ... ฮึฮึ.... ฮึฮึฮึฮึ... หึหึหึฮึฮึฮึฮะฮะฮะฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า วะฮะฮะฮะฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า"
และหลังจากนั้น... เขาก็ได้โกหกไป... โกหกไปทุกอย่าง... โกหกทุกเวลา... และโกหกไปตลอดชีวิต...
แม้แต่ชื่อของเขา... เขาก็โกหก... ว่าชื่อ BL หรือ Bloody Liar...
และเขาก็ได้ใช้เครื่องมือที่เป็นของพ่อของเขา มาใช้ประดิษฐ์ของจนได้มาเป็นอาวุธประจำตัว...
...นั่นก็คือปังตอขนาด 1 เมตรของเขา...กับคทาหนามของเขา...
"ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า... ชั้นจะหลอกทุกคน...ไม่มีใครหลอกชั้นได้...ชั้นจะหลอกทุกคน!!!! ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า"
.........

__________________________________________
HBD CStick 1st Anniversary! รักเว็บนี้สุดใจครับ! ^ ^
ตอนนี้ผมก็เปิดเทอมแล้ว คงจะไม่ได้มาเฝ้าเว็บนี้บ่อย ๆ แบบเมื่อก่อนแล้ว ขอฝากสมาชิกช่วยกันดูเว็บให้ด้วยนะครับ ขอบคุณครับ ^ ^


All According to My CStick:

>>เกี่ยวกับเว็บบอร์ดนี้<<
>>กฎระเบียบของเว็บบอร์ด<<
>>กฎการใช้ห้องแช็ท<<
avatar
ThisIsNotMyID
Peccancie & Photograp
Peccancie & Photograp

เพศ : Male ระดับการโพส : 912
ระดับคะแนน : 44
วันที่สมัคร : 17/06/2011
อายุ : 672
งานอดิเรก : โกหก โกหก โกหก
ที่อยู่ : ผมไม่ได้อยู่ในนรกขุมที่ 17

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: [ไม่เชิงฟิคเท่าไหร่] Memories of BL

ตั้งหัวข้อ by koyoty on Sat Oct 22, 2011 5:14 am

ออกแนวจิตดีแหะ.....สนุกดี
avatar
koyoty
Shooter (Lv6)
Shooter (Lv6)

เพศ : Male ระดับการโพส : 367
ระดับคะแนน : 8
วันที่สมัคร : 10/06/2011
อายุ : 22
งานอดิเรก : ตีหัวคนเล่น
ที่อยู่ : ในโลก

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: [ไม่เชิงฟิคเท่าไหร่] Memories of BL

ตั้งหัวข้อ by greanner on Sat Oct 22, 2011 7:13 am

สยดสยองจริงๆ-*-
ปล.อย่าตัดหัวผมนะ ! ม่ายยยยยย!!
avatar
greanner
Shooter (Lv6)
Shooter (Lv6)

เพศ : Male ระดับการโพส : 447
ระดับคะแนน : -2
วันที่สมัคร : 05/06/2011
อายุ : 518
งานอดิเรก : เล่นเปนคุนหมีโคอาล่า
ที่อยู่ : ในโพรงต้นไม้

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: [ไม่เชิงฟิคเท่าไหร่] Memories of BL

ตั้งหัวข้อ by GalladeOps on Sat Oct 22, 2011 7:27 am

พี่แกสับไม่เลือกเลย lol
avatar
GalladeOps
Assault (Lv7)
Assault (Lv7)

เพศ : Male ระดับการโพส : 512
ระดับคะแนน : 12
วันที่สมัคร : 16/10/2011
อายุ : 31
งานอดิเรก : กวนตรีลชาวบ้าน
ที่อยู่ : ท่อน้ำทิ้ง

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

ขึ้นไปข้างบน


 
Permissions in this forum:
คุณไม่สามารถพิมพ์ตอบ